مقدمه : 3

فصل اول. 5

امنیت وجرائم علیه آن. 5

الف ) مفهوم  امنیت درحقوق جزا 5

ب ) جرائم علیه امنیت کشور. 5

گفتار اول : 6

مصادیق  جرائم علیه امنیت درحقوق ایران. 6

محاربه و افساد فی الارض... 7

واژه محاربه. 8

ب ) جرم سیاسی. 10

مقدمه : 13

1 ـ مطلع کردن اشخاص فاقد صلاحیت از اسرار. 18

2 ـ ورود به اماکن ممنوعه جهت کسب اطلاعات.. 19

3 ـ جمع آوری اطلاعات.. 20

4 ـ بی مبالاتی در حفظ اطلاعات طبقه بندی شده 20

5 ـ اخفای جاسوسان یا معرفی جاسوس به کشورهای بیگانه : 21

6 ـ جاسوسی به نفع یک دولت بیگانه و به ضرر دولت بیگانه دیگر. 23

5 ـ تحریک... 23

6 ـ تهدید به بمب گذاری وسایل نقلیه. 25

7  ـ همکاری با دولت خارجی متخاصم. 26

1 سوء قصد به جان مقامات سیاسی. 27

دلیل افزایش موج تروریسم. 28

1 ـ 1 ـ سوء قصد به جان مقامات سیاسی یا مذهبی داخلی. 28

1 ـ 2  ـ سوء قصد به جان مقامات سیاسی خارجی. 29

2 ـ توهین 

 

مقدمه :

با مراجعه به متونی که درشرح جرائم بر علیه امنیت به زیور طبع درآمده است که بسیاری از جرائمی که مورد بحث در این تحقیق می باشند از جمله جرم جاسوسی وخیانت به کشور به عنوان یکی از جرائم مهم امنیتی دررابطه با بحث امنیت خارجی کشور مطرح می گردد. که مصادیق آنها ذکر شده است.

ازطرفی هم پاره ای از جرائم برعلیه امنیت اصولاً اززمره ی جرائم بر علیه حکومت بوده است. و اساساً هدف آنها استقلال وتمامیت ارضی کشور می باشد. و با حمایت شدید وقانونی مقامات امنیتی واداری وقضایی قوای حاکمه اعمال می گردد.

وشایان ذکر می باشد با توجه به تقسیم بندی جناب استاد دکتر آزمایش که نسبت به سایر تقسیم بندی ها دقیق تر بوده است که  پس از قرار دادن جرائم درقالب تقسیم بندی  ایشان ملاحظه می گردد جرائم علیه حکومت جرائمی هستند که  جنبه سیاسی دارند و می توانند در قالب جرائم سیاسی مطرح گردند.

در جرائم سیاسی باید نسبت به متهم با دیدی ارفاقی برخورد کرد چرا که ممکن مجرمان سیاسی در بعضی از حکومت ها در واقع آزادیخواهانی باشند که برای دفاع از حقوق  و آزادی های مردم و برای مقابله با تخطی کارگزاران حکومت از قانون گرفتار شده اند. همانگونه که دیدیم مجرمان سیاسی از نظر حکومت پهلوی در حقیقت آزادیخواهای بودند که برای استقرار حکومت اسلامی به مبارزه برخاسته بودند.

ازطرف دیگر هم که قابل بررسی وذکر است ، جرائم علیه امنیت جرائمی هستند که آزادی و استقلال وتمامیت ارضی و آسایش عمومی و اعتبارات مملکتی را به مخاطره می اندازد واین جرائم نمی توانند از جرائم سیاسی مطرح گردند و قانون گذار وبا شدت تمام و بدون ارفاق با مجرمین مقابله کنند.

به دلیل اهمیت بسیار مذکور در اصل نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1358 آمده است :

« درجمهوری اسلامی ایران آزادی و استقلال و وحدت  تمامیت ارضی کشور ازیکدیگر تفکیک ناپذیر وحفظ آنها و ظیفه ی دولت و آحاد ملت است هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به نام استفاده از آزادی به استقلال سیاسی ،  فرهنگی  ، اقتصادی و نظامی و تمامیت ارضی ایران کمترین  خدشه ای وارد کند و هیچ  مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی های مشروع را ، هر چند باوضع  قوانین و مقررات سلب کنند »

منابع:

1)      میر محمد صادقی- حسین- جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی (تهران_ نشر میزان – چاپ هفدهم -1389)

2)      گلدوزیان - ایرج - حقبوق جزای اختصاصی جرایم علیه تمامیت جسمانی، اموال و مالکیت امنیت و آسایش عمومی

3)      استفاده از پایان نامه دانشگاه تهران - (جرایم علیه امنیت و حکومت ایران) جهانگیر – اصغر

4)      پایان نامه دانشگاه تهران (جاسوسی و جرایم مرتبط به آن) فرخ سیری- منصور

5)      ترمینولوژی حقوقی - لنگرودی

6)       محشای قانون جزای اسلامی دکتر گلدوزیان - ایرج